Jezus!! Dat is lang geleden! Ik was hem even kwijt… Mijn wachtwoord. Dus kon ik er niet in. Vandaar geen nieuwe logjes:P

Nee, dat is een excuus. Eigenlijk wou ik gewoon even kijken hoe loyaal mijn achterban is. Kijken of jullie me al smeken om een nieuw bericht. Over hoe het met me gaat enzo. Of ik het allemaal nog wel dolletjes vind. En hoe het nu gaat met mijn streven om mij zelf te verbeteren. Of ik nog wel goed eet en drink en slaap. En of ik Uberhaupt nog wel sociale contacten onderhoud of dat ik gewoon zielig en alleen in mijn eentje de hele dag loop te huilen.

Maar ik moet toch tot de conclusie komen dat er niet zo veel achterban meer is.. snif… Nouja, eigenlijk ook niet zo verwonderlijk, aangezien ik zo'n twee jaar weg ben geweest. Zet me toch aan het denken: 'zeg mathijs, vond je dit niet een beetje heel overdreven? Kijken of ze loyaal zijn? Twee jaar wegblijven? Niemand is zo loyaal, zelfs niet aan jou en je capriolen..'

Dat zei dat stemmetje in mijn achterhoofd tegen mij. En hoe hard ik hem ook probeer te negeren, ergens heeft hij wel een punt. Twee jaar is gewoonweg toch net iets (veel) te lang.

Hoe moet dat nou? Hoe krijg ik nou weer trouwe volgers terug? Wacht ik weet het! Ik ga gewoon gratis dingen aanbieden als mensen komen lezen XD. Dan moeten ze wel!

KOMT DAT ZIEN, KOMT DAT ZIEN, LEES NU DIT BERICHT EN ONTVANG EEN GRATIS TV. 

Hmm, dat kan ik dat maar voor 3 personen doen, en dan ben ik door mijn tv's heen. Maar dat heb ik wel drie volgers! Daar gaat het natuurlijk om.. Anders is het natuurlijk zonde van die tv's…. Toch? Of niet?…. Of word ik nou gewoon een beetje wanhopig? Gek? Schizofreen? Labiel? Dement?… Misschien wel van alles een beetje.

Want ja, je weet natuurlijk pas wat alles is als je alles hebt mee gemaakt (wijsheid). Dus een beetje labiel enzo.. nou.. dat mag best… hoor… pff.

In ieder geval.. twee jaar later. (hoe vaak zou ik twee jaar kunnen zeggen?) Dat is toch een behoorlijke tijd. Ik heb genoeg meegemaakt. En daar ga ik jullie hopelijk wekelijks over vertellen. Het liefst dagelijks, maar ik ken mezelf goed genoeg om dat niet te moeten willen. Want van twee jaar naar elke dag is natuurlijk wel een hele stap. Daarentegen ga ik binnenkort mijn leven weer eens geheel omgooien dus wie weet is dit ook wel een leuke toevoeging.

Oke, dagelijks dus… (phoe, maak het mezelf weel lekker moeilijk) Ik zeg gewoon tegen mezelf: 'goh, wat houd die mathijs toch van uitdagingen! geweldig. gaat nergens voor aan de kant'  kuch kuch..

Tijd voor afsluiting. volgende week maar weer eens een dagje uit die twee jaar prikken en beschrijven:)